| Aeginalas

Αντιο Χρήστο

http://www.ducatisti.gr/phpBB3/viewtopic.php?f=27&t=7742&start=0&view=print
Με όλες του τις ταχύτητες πέταξε πάνω από των συνηθισμένο μας κόσμο, ήταν προετοιμασμένος γιαυτό και γνώριζε πολύ καλά που πηγένει. Ο πόνος και η θλίψη μένει για μας που δεν ξέρουμε τίποτα για την αληθινή ύπαρξη και παγιδευόμαστε πιασμένη γερά στα δίχτυα αυτού που εμείς θεωρείσαμαι για αληθινό. Η πραγματικότητα όμως που κληρονομήσαμε μες απ την χιλιόχρονη ιστορία μας είναι πέρα απ όλες τις θεωρίες και τις φιλοσοφίες μας.
..Δ.εν είναι αυτός ο κόσμος που το μιαλό μας σχεδίασε στην ζωή μας...
..Δεν είναι καν αυτή που Νομίσαμε και Νομίζουμε σαν ζωή μας...
..Μια ζωή σαν αυτή που τόσο καλά γνωρίζουμε υπάρχει μόνο αναμεταξύ μας, αναμεταξύ όλων των ανθρώπων μα δεν υπάρχει πουθενά αλλού...
...Και το πουθενά αλλού είναι όλα μα όλα όσα αποφεύγουμε να δούμε κατάματα...
..Αυτό το γνώριζε πολύ καλά ο Χριστός, συγνώμη ο Χρήστος..
...

Νικος Καζαντζάκης

Θέα απ το σπίτι στην Αιγινα που έμενε ο Νίκος

η προτομή του Νίκου στη παραλία της αύρας

Το σπίτι στην Αίγινα και τα λαξευμένα σκαλιά στον βράχο που κατέβαινε για να τα πει με την θάλασσα

ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΖΤΑΚΗ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

..Δύσκολος, φοβερός, ατέλειωτος ανήφορος. Στην έφοδο τούτη ο Θεός θα νικήσει, θα νικηθεί; Υπάρχει νίκη; Υπάρχει νικημός; Το σώμα μας θα σαπίσει, θα ξαναγυρίσει στο χώμα, μά Εκείνος πού μια στιγμή το διαπέρασε τι θα γίνει;

..μά όλες τούτες οί έγνοιες είναι κατώτερες, κι όλες οί ελπίδες κι οί απελπισίες εξαφανίζουνται μέσα στο λιμασμένο, χωνωτό στρόβιλο του Θεού. Ο Θεός γελάει, θρηνάει, σκοτώνει, μας βάνει φωτιά και μας αφήνει μεσοστρατίς, αποκαψίδια!

..Κι εγώ χαίρουμαι νιώθοντας αναμεσα στα δυό μελίγγια μου, σαν ανοιγοσφάλισμα ματιού, την αρχή και το τέλος του κόσμου.

..Συμπυκνώνω σε μιάν αστραπόχαρη στιγμή τη σπορά, το φύτρωμα, το άνθισμα , το κάρπισμα και την εξαφάνιση του κάθε δέντρου δέντρου, ζώου, ανθρώπου, άστρου και Θεού.

..Όλη η Γής ένας σπόρος φυτεμένος μέσα στους γύρους του μιαλού μου. Ό,τι αρίφνητα χρόνια πολεμάει μέσα στη σκοτεινή μήτρα της ύλης να ξετυλιχτεί και να καρπίσει, μέσα στο κεφάλι μου ξεσπάει σά μια μικρή βουβή αστραπή.

..Άχ! την αστραπή τούτη ν΄ ατενίζουμε, να την κρατήσουμε μια στιγμή, να την οργανώσουμε, σε ανθρώπινο λόγο!

..Τή στιγμιαία τούτη αιωνιότητα πού τά κλείνει όλα, περασμένα και μελλούμενα, νά τη στερεώσουμε, μά δίχως να χαθεί όλο το γιγάντιο ερωτικό στροβίλλισμα σε λεχτικήν ακινησιά!

..Σά μια κιβωτό η κάθε λέξη, και χορεύουμε γύρα της, με ανατριχίλα νογώντας το Θεό σά φοβερό της περιεχόμενο.

..Ό,τι ζείς στην έκσταση ποτέ δε θάμπορέσεις να το στερεώσεις σε λόγο.

..Όμως μάχου ακατάπαυτα να το στερεώσεις σε λόγο. Πολέμα με μύθους, με παρομοίωσες, με αλληγορίες, με κοινές και σπάνιες λέξες, με κραυγές και ρίμες να του δώσεις σάρκα, να στερεώσει!

..Όμοια κάνει κι ο Θεός, ο Μέγας Εκστατικός. Μιλάει, μάχεται να μιλησει, με θάλασσες και με φωτιές, με φτερά, με χρώματα, με κέρατα, με νύχια, με αστερισμούς και πεταλούδες, με ανθρώπους, όπως μπορεί, για να στερεώσει την έκστασή του.

..Είμαι κι εγώ, σαν κάθε πράμα ζωντανό, στο κέντρο του παγκόσμιου στρόβιλου. Είμαι το μάτι των τεράστιων ποταμών, κι όλα γύρα μου χορεύουν, κι ο κύκλος στενεύει ολοένα ορμητικότερος και χύνουνται ουρανός και γής στην κόκκινη καταβόθρα της καρδιάς μου.

..Κι ο Θεός με αντικρίζει με τρόμο κι αγάπη –άλλη ελπίδα δεν έχει- και λέει:

«Τούτος ο Εκστατικός, που όλα τά γεννάει, τά χαίρεται και τά εξαφανίζει, τούτος ο Έκστατικός είναι ο Γιός μου!»

.κεφ. ΤΟ ΟΡΑΜΑ

Σελ.61-62

Το Ναζιρέϊκο


Ευαγγελία Ναζίρη

Η Ευαγγελία εργαζόμενη στον ΟΣΕ

Μπάνιο στην Σαλαμίνα

Χριστούγεννα

Ο δεύτερος ιός Νίκος Ναζίρης

Ποτίζοντας στον κήπο του σπιτιού στην Νίκαια.

Εγγονή της , Ευαγγελία Ναζίρη η νεότερη!

Η εγγονή Κατερίνα απ την κόρη της Βασιλική

..Ναζίρ γκελίορ
Άτια Γκαράφης εζερντέν μπέν μπαζγιεστήν κγιουζέλ ντέν
(Επιθεωρητής έρχεται γαρίφαλο μοσχομυρίζει ο τόπος)

...Ένα όνομα που χάνεται στα βάθη του χρόνου της ανθρώπινης ιστορίας. και που δεν συνοδεύεται με ενδιαφέροντες τίτλους και αξιώματα, παρά με διάσπαρτες αναφορές σε θέσεις που αφορούν την διαχείριση και την εποπτεία, την εύρεση εργασιών την δίκαιη κατανομή, και την προστασία των ανθρώπων. (Κι αυτά είναι τα θετικά διότι για αρνητικά δεν έχω μάθει κάτι ακόμα), Αυτό είναι το όνομα Ναζίρης.
..Εδώ ξεκινάμε με ότι γνώριζε η Ευαγγελία Ναζίρη μέσα από την προφορική παράδοση, που τις περισσότερες φορές στέκεται με ποιο ειλικρινή τρόπο απέναντι στα γεγονότα. Φυσικά περιμένουμε όσους γνωρίζουν, να συνδράμουν σε αυτήν την "ιστορική" αναφορά η να διορθώσουν τυχών ανακρίβειες , που συμβαίνουν που και που, λόγω προσωπικής εμπάθειας.

............
..Οι Ναζίρηδες , εκτός απ τον Γιάννη που ζούσε στην Καλλίπολη και τον Ανδρέα που "πέρασε" στο χαζτιλήκη επονομαζόμενος Χανζτήανδρέογλου και κάποιους που κατοικούσαν στην Έδεσα την Αρδέα και που ασκούσαν το επάγγελμα του σιδερά, ήταν 17 αδέρφια και ζούσαν όλοι με τις οικογένειές τους "σπαρμένη" στην Ανατολική Θράκη.
..Στην Καλλίπολη λιπών, (από εκεί αρχίζει το γενεαλογικό δένδρο της Ευαγγελίας), κατά την περίοδο που είχαν ξεκινήσει τα πογκρόμ ενάντια των Ελλήνων σε ένα "γιουρούσι" πιάσανε αιχμάλωτους όλους τους Έλληνες.
..Το γεγονός μαθεύτηκε γρήγορα και όλοι ακόμα και οι Τούρκοι νοικοκυραίοι έτρεξαν να σώσουν όσους μπορούσαν.
.._Τρέξτε,,πιάσανε τα Καλλιπολητάκια τα γδύνουν και τα σκοτώνουν στην χαράδρα!
..Έτρεξε κι ο Μπέης, "-Να σώσουμε όσους μπορούμε" Πήγε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης και με το πρόσχημα ότι χρειάζεται δούλους για τα κτήματα του πήρε όσους του επέτρεψαν.
..Έφτασε κι εμπρός στον Νικόλα τον γιο του Γιάννη Ναζίρη που ήταν 18 χρονών τότε παλικάρι -"Ξέρεις μάγειρας;" τον ρώτησε κλείνοντας έξυπνα το μάτι,
-"Ναι Αφέντη είμαι καλός μάγειρας" είπε ο τελευταίος και έτσι προσλήφθηκε στη συνοδεία του Μπέη και σώθηκε .